Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2022

Και τώρα που πέρασε η μέρα θεάτρου, ας μιλήσουμε για θέατρο.



Γράφει η Στρατούλα Τραμουντάνη

Ωραία, ωραία! Παγκόσμια ημέρα θεάτρου και... καταλαβαίνω. Ας γεμίσουμε τις αίθουσες, ας αναλογιστούμε, ας προβληματιστούμε… μπλα μπλα μπλα! Εγώ θα έλεγα, ας μιλήσουμε για θέατρο, ας κάνουμε λόγο για πολιτισμό, ας μιλήσουμε για ανεργία ηθοποιών και συντελεστών, ας υποδυθούμε διάφορους ρόλους κι ας υποθέσουμε πως έχουμε την παιδεία! Διότι, θέατρο και παιδεία, δύο άρρηκτα συνδεδεμένες έννοιες. Σωστά; Τουλάχιστον στην αρχαία Ελλάδα γιατί στη νεότερη… άστα βράστα!!!

Οι ρίζες του θεάτρου υπάρχουν από τα πρώτα χρόνια ύπαρξης του ανθρώπου, ας μην ξεχνάμε πως ήταν μια από τις πρώτες μορφές έκφρασης. Δηλαδή; Τι δηλαδή; Δηλαδή καλλιέργεια νου και πνεύματος.  Ιδανικά, αξίες. Σωστά;

Το θέατρο ως μια πολυσιμική μορφή τέχνης, αποτελεί ένα πολιτιστικό προϊόν με κοινωνικές, μορφοπαιδαγωγικές και επικοινωνιακές διαστάσεις. Μμμμ, ψιλά γράμματα μήπως; Οκ, οκ, σταματώ! Πάμε παρακάτω όμως. Έτσι;

Φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη, παρακολουθούσα πολλές παραστάσεις του Βασιλικού Θεάτρου και του ΑΕΝΑΟΝ Χοροθεάτρου Daniel Lommel και έγινα πρέσβειρα του: "Δεν δημιουργούμε ποτέ μόνοι μας."

Το θέατρο, αντιστέκεται! Οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες, οι σκηνογράφοι, οι…., οι…. αντιστέκονται! Οι θεατές; Αντιστέκονται;

Λάρνακα! Καλώς ήρθατε! Η πόλη μας αποδεικνύει την τεράστια και αδιάκοπη προσφορά της στο θέατρο και στον πολιτισμό ευρύτερα, χιλιάδες χρόνια τώρα!

Πόσα θέατρα έχει η πόλη σου; Θα έπρεπε να ήταν το ερώτημα που θα έθετε ένας δημοσιογράφος σε έναν μαθητή της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.  Αντ’ αυτού το ερώτημα που θα τεθεί είναι: Πάσα ριάλυτι παρακολουθείς στην τηλεόραση; Τι είπατε; Κάνω λάθος; Οκ! Οκ! «Μην πυροβολείτε τη συγγραφέα!».

Άσχημη ψυχολογική κατάσταση, μεγάλα οικονομικά προβλήματα, δυσκολεύεσαι πολύ να βρεις δουλειά ως ηθοποιός και τα σχετικά;  Δεν αντέχεις το ψυχολογικό βάρος και αποφάσισες  να δώσεις  τέλος στην ζωή σου; Βάσει στοιχείων, περισσότεροι από το 70% στον κλάδο των ηθοποιών είναι άνεργοι. Δηλαδή; Δηλαδή, τι δηλαδή; Οι ηθοποιοί δεν έχουν τα προς το ζην. Οικονομικό αδιέξοδο!  Δηλαδή οι ηθοποιοί αντιστέκονται!

Οι ηθοποιοί είναι ευαίσθητα πλάσματα. Αναρωτιούνται: «Τι γίνεται με εμένα; Ήρθε το τέλος; Δεν με θέλουν πλέον; Δεν θα ξαναπαίξω;".

Ο Έλληνας «Χριστός» στη θρυλική σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» είχε τραγικό τέλος, παρόλο που θεωρούνταν ένας από τους πολύ καλούς ηθοποιούς της γενιάς του. Ήταν ωστόσο τόσο μεγάλη απήχηση στον ρόλο του Ιησού, που μετά από αυτή την επιτυχία δεν ξανάπαιξε. Στις 3 Αυγούστου του 2007 τον βρήκαν σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στην Πλατεία Κολιάτσου, εκεί όπου είχε καταφύγει από τότε που είχε φύγει από τπ ζωή η μητέρα του και του είχαν κάνει έξωση. Σε κακή κατάσταση, σχεδόν μισολιπόθυμο, τον μετέφεραν στον Ερυθρό Σταυρό με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Δύο μέρες μετά, στις 5 Αυγούστου του 2007, άφησε την τελευταία του πνοή. Ο Αλέξης Γκόλφης πέθανε στα 59, έχοντας βαδίσει τον δικό του Γολγοθά. Έμεινε στα αζήτητα του νεκροτομείου για δύο μήνες, αφού κανείς δεν τον είχε αναζητήσει. Η ταυτότητα του διαπιστώθηκε τυχαία.

Μεγάλη ιστορία; Σας κούρασα; Ζούσε μοναχικά και με τέτοια αξιοπρέπεια, που δεν του επέτρεπε να βγάζει προς τα έξω ό,τι τον απασχολούσε. Κλειστές επαγγελματικές πόρτες; Κλειστά θέατρα;  Ποιος ξέρει; Εσύ; Εσύ ξέρεις; Ναι, εσύ! Ο θεατής, ο πολιτικός, ο κυβερνών, ο… όπα, δεν εννοώ εσένα! Εμένα εννοώ!!!

Γι' αυτούς που ξεκινάνε το επάγγελμα του ηθοποιού, η περιπέτεια ξεκινάει με τις οντισιόν, κάστιγκ ή ακρόαση. Ουρές σχηματίζουν για ένα ρόλο, με μια ελπίδα, για το όνειρο για να αναρωτιούνται αύριο-μεθαύριο «γιατί να μην έχω την πολυεπίπεδη επαγγελματική ευελιξία της κούκλας Barbie;».

Εν τω μεταξύ, πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγες στο θέατρο; Πριν δύο χρόνια; Μάλιστα! Εσύ; Πριν έναν χρόνο. Εσύ; Πριν πέντε μήνες; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εγώ ήταν να πάω προχθές αλλά ανέβασα πυρετό, είχα πονοκέφαλο. Κορωνοϊός; Αναρωτήθηκα! Τελικά, αλλεργική ρινίτιδα ήταν!


*Το άρθρο-χρονογράφημα-ευθυμογράφημα… δέκα παύλες, αφιερώνεται στους ηθοποιούς της Λάρνακας με απόλυτο σεβασμό και εκτίμηση σε όλα όσα έχουν προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν. Σε όλους όσοι… αντιστέκονται.


Κυριακή 14 Ιουνίου 2020

Οι όμορφοι κάδοι απορριμμάτων της Λάρνακας.


 

Γράφει η Στρατούλα Τραμουντάνη

Προειδοποίηση του συντάκτη: το κείμενο είναι ακατάλληλο για νοήμονες πολίτες κάτω των δεκαοκτώ ετών καθώς και γι' αυτούς που δεν διαθέτουν ίχνος χιούμορ.

Οι όμορφοι κάδοι απορριμμάτων της Λάρνακας έχουν χρώμα πράσινο, δικαιολογώντας πλήρως τον χαρακτηρισμό της ως «πράσινης» πόλης. Μάλιστα ο κάθε κάδος βρίσκεται τοποθετημένος σε τέτοιο σημείο που από μόνος του αποτελεί και ένα πράσινο σημείο για την πόλη.
Οι όμορφοι κάδοι απορριμμάτων της πόλης ξεχωρίζουν από το ακανόνιστο σχήμα τους. Σε άλλους λείπουν τα ροδάκια, σε άλλους έχουν σπάσει τα καπάκια, άλλοι δεν έχουν χερούλια. Γενικώς  ο κάθε κάδος έχει επιλέξει έναν δικό του τρόπο παρουσίασης. Όλοι όμως ανήκουν στην κατηγορία των κάδων με ειδικές ανάγκες διότι είναι… ακρωτηριασμένοι. Μάλιστα οι κάδοι χωρίς καπάκια λειτουργούν και ως υπαίθριοι ψεκαστήρες οσμών και αρωμάτων.
·    
Οι όμορφοι κάδοι απορριμμάτων της πόλης αυτοκαθαρίζονται όταν βρέχει.  Έτσι δικαιολογείται και το γεγονός της έλλειψης καπακιών. Όταν βρέχει μαζεύεται το νερό της βροχής εντός τους και καθώς κουνιούνται την ώρα που τους ανεβάζουν στο απορριμματοφόρο, ξεπλένονται. Εμ σαμπού, εμ κοντίσιονερ. Και ξέρεται; εδώ στη μεγαλόνησο βρέχει πάρα πολύ, μα πάρα πολύ. Τα βράδια δε μετακινούνται, μεταναστεύουν. Αόρατα χέρια μετακινούν τους κάπως καλούς κάδους μπροστά στις πολυκατοικίες τους και τους κατεστραμμένους κάδους στην πολυκατοικία ή το σπίτι το … γείτονα. Έτσι συμβάλλουν όλοι στην πολυπόθητη αλληλογγνωριμία καθώς όταν αποκαλύπτεται αυτά, τα γαλλικά δίνουν και παίρνουν. Και όλοι γνωρίζουν ανά τον κόσμο διότι, ως γνωστόν, είμαστε και στο κέντρο του, ότι εμείς οι Κύπριοι είμεθα και φιλομαθείς λαός.
Οι όμορφοι μας κάδοι έχουν ονοματεπώνυμο, συνώνυμο με την πολυκατοικία. Για όσους αγνοούν αυτή την πραγματικότητα, πρέπει να μάθουν ότι κάθε πολυκατοικία που σέβεται τον εαυτό της ονομάζεται κατά τα κέφια του εργολάβου. Έτσι έχουμε το ΜΑΡΙΓΟΥΛΑ court, το CARISA 9, 10 κτλ, ανάλογα πόσες πολυκατοικίες έχουν χτιστεί από τον ίδιο εργολάβο, έχουμε το ΑΝΤΡΙΑΝΑ COURT  και πάει λέγοντας. Έτσι κάθε κάδος που έχει τοποθετηθεί μπροστά από αυτά τα court  ονομάζεται ανάλογα.
Όταν φυσά και φυσά αρκετά, οι κάδοι καθώς βρίσκονται στις άκρες των δρόμων, βρίσκονται ξαφνικά με χορευτικές κινήσεις στη μέση των δρόμων. Έτσι γίνονται και ρυθμιστές της κυκλοφορίας. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν υπάρχουν ειδικές εσοχές στα πεζοδρόμια και οι κάδοι να μπλοκάρονται εκεί ή γιατί κάθε πολυκατοικία ή σπίτι δεν έχει ειδικό στέγαστρο για τους κάδους απορριμμάτων, ώστε να μην ενοχλείται ούτε η κίνηση των αυτοκινήτων αλλά και να προστατεύονται από την αφόρητη καλοκαιρινή ζέστη και τις τακτικές μπόρες.



Τέλος, οι όμορφοι κάδοι απορριμμάτων της πόλης, δεν καταστρέφονται από εμένα!!! Καταστρέφονται όμως… και από τους ίδιους τους οδοκαθαριστές των απορριμματοφόρων που τους πετούν, παίζοντας μπόουλινγκ για να κάνουν strike!!!




Δευτέρα 25 Μαΐου 2020

"Επαγγέλματα" εν μέσω Πανδημίας που μας «ταλαιπώρησαν» και μας… "ταλαιπωρούν".



Γράφει η Στρατούλα Τραμουντάνη

Πολιτικοί: Οι πολιτικοί που απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι η πίστη τους στην υπηρέτηση της «τέχνης της Πολιτικής» απαιτεί πολύ… τεχνική. Με την στάση τους τόνισαν πώς να λες την μισή αλήθεια, θέλει και θάρρος αλλά κυρίως θράσος. Με επικίνδυνα αντανακλαστικά όσο αφορά στην υπηρέτηση του μέσου πολίτη, μάλλον δεν πρόσεξαν και δεν προσέχουν την ιστορία. Προφανώς και κανείς,  όχι μόνο δεν διαθέτει το μέγεθος εκείνο του πολιτικού αλλά και του ηγέτη που δεν τον ενδιαφέρει να παραμείνει ως μια σημαντική κουκίδα στην Ιστορία. Μικροί ως προς το μέγεθος της επιρροής τους, μικρότατοι ως προς το μέγεθος της διασποράς του πανικού και του φόβου. Όπως όμως και το λαλούσαν: "Μαζί θα το ξεπεράσουμε". Τρομάρα τους!!!

Επιδημιολόγοι: Τους ξέραμε απλώς ως επάγγελμα και ήρθαν για να μείνουν. Σχεδόν ακάλεστοι. Οι καθημερινές αναφορές τους κατά τις έξη το απόγευμα, χωρίς καφέ και κουλουράκι, ήταν το ημερήσιο κέρασμά τους. Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι πέντε το λαδόξυδο. Και δώσ' του να βαφτίζουν νεκρούς εν μέσω πανδημίας. Και δώσ' του να μας ανακαλύπτουν νέες λέξεις που ζηλεύει και ο Μπαμπινιώτης. Α- συμπτωματικός, λέει. Δηλαδή έχεις όλα τα συμπτώματα αλλά δεν θα νοσήσεις, δεν θα αρρωστήσεις βρε αδελφέ, αλλά θα γυρνάς ως την άδικη κατάρα, πότε από δω και πότε από κει, με δική σου τουαλέτα στο σπίτι και το πιάτο με το φαγητό έξω από την πόρτα του δωματίου σου. Βασιλιάς φίλε, βασιλιάς. Το θέμα είναι εκτός του ότι σε κάθε χώρα θα αμειφτούν για τις πολύτιμες με αρκετά ριαλούδια, με τη φόρα που πήραν κάθε αρρώστια θα την βαφτίζουν πανδημία και θα μας κάτσουν όχι μόνο στο σβέρκο αλλά και στα πάνελ της τηλεόρασης και άντε να τους ξεκολλήσεις. Τελικά τα πέντελεπτά δημοσιότητας ποτέ δεν είναι αρκετά.

Συνομωσιολόγοι: Διάσπαρτοι, ειδικά στο διαδίκτυο. Στην αρχή της Πανδημίας τους δόθηκε βήμα αλλά σιγά- σιγά, μην πω δια μαγείας, εξαφανίστηκαν από παντού. Έμειναν μόνο στο διάστημα. Σε πολλά ακούγονταν αρεστοί σε κάποια άλλα μάλλον πελάρες λέγανε. Κάπου στη μέση η αλήθεια. Αυτή που την ανακάλυψαν οι πολιτικοί όλου του κόσμου και την κρύβουν στα παντελόνια που φορούν. Με βάση τα λόγια των συνομωσιολόγων φταίνε οι κίτρινοι άνθρωποι που θέλουν να κατακτήσουν επιτέλους τον κόσμο όλο, ίσως πάλι να φταίνε οι αμερικάνοι που θέλανε να διακόψουν τις σχέσεις με την Κίνα και έπρεπε να βρούνε δυνατές αφορμές και αιτίες, φταίνε μάλλον οι ευρωπαίοι που τα έχουν με τους Ασιάτες, που τα βρήκαν με τους Ρώσους, που θέλουν να εκδικηθούν τους μαύρους μετανάστες, μάλλον φταίνε και αυτοί οι τελευταίοι που κανείς δεν τους κάλεσε και όποια πέτρα πλέον και να σηκώσεις είναι εκεί.  Οι συνομωσιολόγοι φορούν κατά βάση κουστούμι χωρίς γραβάτα.

Οι ήρωες της πρώτης γραμμής: Δηλαδή όλο το νοσηλευτικό προσωπικό που από την αρχή ρίχτηκαν στην μάχη της καταπολέμησης της πανδημίας. Προσέξτε δεν υπάρχει ούτε β΄ ούτε γ΄ γραμμή. Ούτε μετόπισθεν. Μόνο α΄ γραμμή. Τουτέστιν άμα πεθάνεις στο καθήκον γίνεσαι ήρωας και άγαλμα στην πλατεία ελευθερίας. Οι άνθρωποι όντως αν αποδεχτούμε την σφοδρότητα του ιού, κινδύνευαν άμεσα κάθε μέρα. Όταν όμως διαμαρτυρήθηκαν για την ποιότητα του περιβάλλοντος που εργάζονταν, έπεσαν και κάτι ψιλές από τα σεβαστά όργανα της τάξης και μην τους είδατε. Ξανά κλειστήκανε στην κόσμο τους. Τους ευχαριστούμε για όλα, πέραν της καυστικότητας των σχολίων.

Οι Δημοσιογράφοι της κακιάς μας ώρας: Όλα τα μαχαιρώνουν, όλα τα μαγειρεύουν. Ασήμαντοι μπροστά στην δυναμική των ειδήσεων, των εξελίξεων, των γεγονότων και της διαμορφωθείσας κατάστασης. Ασήμαντοι στην ανάλυση των ειδήσεων. Ασήμαντοι στην μετάδοση της ουσίας. Πρόσεχαν περισσότερο το κουνούπι και όχι την Καμήλα. Μετέδιδαν τόσες ασήμαντες καθημερινά ειδήσεις που μάλλον θα έπρεπε να λέγονται ασημαντογράφοι. Τετριμμένες φράσεις, επαναλαμβανόμενες ειδήσεις, άκομψοι σχολιασμοί, ειρωνεία για όσους είχαν διαφορετική άποψη, πιστοί στην εξουσία, τσιράκια μιας άλλης σχολής, δεκανίκια της απόλυτης υπηρέτησης του φόβου. Πρώτα ο πολίτης κραυγάζανε, μα το βήμα που του δίνανε ήταν και είναι το βήμα του εξευτελισμού. Γραμματείς και Φαρισαίοι χωρίς αρχή , μέση και τέλος. Αναντικατάστατοι σκελετοί μιας υστερικής κοινωνίας που αντέχει κάθε μεταδιδόμενο νόσημα. Και μην δούνε κανένα χωρίς μάσκα και γάντια, θα τον δικάσουν αυτοστιγμεί. Και η ποινή;: δημόσιος εξευτελισμός!Αναντικατάστατοι... μιας υστερικής κοινωνίας που αντέχει κάθε μεταδιδόμενο νόσημα. 

Τρίτη 7 Απριλίου 2020

«ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ»


Ο Δήμος Λάρνακας, θέλοντας να δώσει την ευκαιρία  σε λογοτέχνες και ανθρώπους των γραμμάτων Λάρνακας να αποτυπώσουν με τον δικό τους τρόπο συναισθήματα, σκέψεις,  ιδέες και στοχασμούς  για όσα πρωτόγνωρα βιώνουμε αυτή την περίοδο, τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο εξαιτίας του Κορωνοϊού, αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό του διαδικτυακό «Πολιτιστικό Παράθυρο».
Πρόκειται για ένα διαδικτυακό χώρο συγκέντρωσης και ανάρτησης κειμένων και άλλου συγγραφικού υλικού.
Με την ευκαιρία αυτή, ο Δήμος Λάρνακας απευθύνει  ανοικτή πρόσκληση προς τους λογοτέχνες και τους ανθρώπους των γραμμάτων Λάρνακας και τους καλεί να στείλουν στις Πολιτιστικές Υπηρεσίες Δήμου Λάρνακας και στο email: culturalservices@larnaka.com κείμενα, ποιήματα, σύντομα διηγήματα και ιστορίες, στοχασμούς κτλ που γράφτηκαν αυτές τις μέρες.
Στη συνέχεια και σε εύλογο χρονικό διάστημα, θα προωθούνται μέσω στο Πολιτιστικό Παράθυρο δηλαδή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιστοσελίδα του Δήμου Λάρνακας.
Ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας αποτελεί η προοπτική έκδοσης, σε εύθετο χρόνο, από τον Δήμο Λάρνακας ένας τόμος, όπου θα περιληφθούν αυτά τα κείμενα ως ενδεικτικά δείγματα της Κυπριακής «Λογοτεχνίας της Πανδημίας», που, αναμφίβολα, θα καταγραφεί στη σύγχρονη Παγκόσμια Ιστορία ως μία από τις πιο μελανές σελίδες της.

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2019

Διότι ξέρεις ποιος είμαι γω ρε;



Εδώ και χρόνια ζούμε σκηνές απείρου κάλους σε τούτη την χώρα που νομίζουμε ότι βρίσκεται στο κέντρο της γης. Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να είναι στο κέντρο της γης, εάν τους ανθρώπους της (συνολικά) τους διάκρινε η ειλικρινής πίστη σε ιδεώδη και πιστεύω σε αληθινές αξίες. Δυστυχώς, καθημερινά, σε ένα τόσο μικρό τόπο εξελίσσονται ιστορίες που μας δημιουργούν απέχθεια για να αποκαλύπτουν την ανεπάρκεια της κεντρικής εξουσίας ανά τομέα (οικονομικό, πολιτικό, πολιτιστικό, εργασιακό κτλ ) και αδύναμους δημόσιους λειτουργούς να υπηρετούν τους νόμους της Δημοκρατίας μας. 
Ας δούμε δέκα από αυτές τις ιστορίες που μας απασχόλησαν και ορισμένες συνεχίζουν διότι επαναλαμβάνονται και δεν φαίνεται να μας διδάσκουν και να μας οδηγούν προς το καλύτερο.  Δεν φαίνεται να διδασκόμαστε διότι... δεν θέλουμε!!!

Γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας


Στο νούμερο 10! Τα προβλήματα που προκαλούν οι έντονες βροχοπτώσεις. Μία ώρα βροχή αρκεί για να γεμίσουν οι δρόμοι νερό και να μην μπορεί να κυκλοφορήσει κανείς. Προφανώς έχουν γίνει κακοτεχνίες, δεν έγινε ο απαραίτητος έλεγχος πριν τα έργα δοθούν στην χρήση και φυσικά και σε αυτές τις περιπτώσεις αποδόθηκαν ευθύνες αφού το μαχαίρι μπήκε ως το κόκκαλο. Και μη χειρότερα!!!

Στο νούμερο 9:  Το νέο πρόγραμμα της Κυπριακής Τηλεόρασης και ειδικά τα Κυπριακά σήριαλ και οι εκπομπές. Παντελής έλλειψη φαντασίας, άνευροι διάλογοι, βαρετά περσινά αστεία, επαναλήψεις λέξεων, φράσεων, ένα τσούρμο ηθοποιούς (που δεν φταίνε και σε τίποτα, μεροκάματο ζητούν!) που τρέχουν πίσω από κάκιστα σενάρια. Ενημερωτικές εκπομπές με σοφούς άνευ λόγου και ουσίας. Κάθε μέρα τα ίδια και χειρότερα. Φωτεινές εξαιρέσεις φυσικά και υπάρχουν. Και από μισθούς σε ορισμένες κατηγορίες να φάνε κι οι κότες!!!

Μια θέση πιο κάτω και στο νούμερο 8 :Τα τροχαία ατυχήματα και το άδικο των προστίμων. Οι υπεύθυνοι πιστεύουν ότι η αύξηση των προστίμων θα μειώσουν τα τροχαία ατυχήματα. Αμ δε!!! Πουθενά στον κόσμο δεν επιτεύχθηκε κάτι τέτοιο. Υπάρχει όμως μια πρόταση που θα έπρεπε να εξετάσουν. Την επί της εκατό επιβολή προστίμου με βάση το μισθό του παραβάτη. Ο κάθε παραβάτης θα πληρώνει ανάλογα με τον μισθό του ένα τσουχτερό ποσοστό. Π.χ. οι παραβάτες που έχουν μισθό μέχρι 1000 ευρώ θα πληρώνουν το 10% (δηλαδή 100 ευρώ) οι παραβάτες με μισθό μέχρι 1500 θα πληρώνουν  το 20% (δηλαδή 300 ευρώ) οι παραβάτες με μισθό μέχρι 2000 θα πληρώνουν  το 30% (δηλαδή 660 ευρώ) ενώ όσοι έχουν μισθό πάνω από 2000 ευρώ θα πληρώνουν το 40% του μισθού τους. Με τον τρόπο αυτό έχουμε και ισότητα έναντι του νόμου και ισοστάθμιση του οικονομικού προστίμου. Διότι με τα σημερινά δεδομένα ένα πρόστιμο 100 ευρώ, «τσούζει» ένα που λαμβάνει 100 ευρώ μισθό αλλά σίγουρα αφήνει αδιάφορο ένα που λαμβάνει 2500 χιλιάδες ευρώ.  Και εκτός των παραπάνω, ας ενισχυθούν οι δημόσιες συγκοινωνίες προς όφελος του πολίτη. Με την υπάρχουσα κατάσταση είναι αποτρεπτικό γεγονός η χρησιμοποίησή τους.

Στο νούμερο 7 : Η παρέμβαση Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στη διαδικασία διορισμών καθηγητών και δασκάλων. Λίγο είναι να γίνει η τρίχα, τριχιά; Η σπίθα, φωτιά κ.ο.κ; Όχι βέβαια. Κάτι τέτοιο έγινε σε σχολείο της  Κύπρου, της επαρχίας Πάφου, όπου επειδή δεν υλοποιήθηκε αίτημα  συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων για αντικατάσταση διευθύντριας, απαγόρευσαν στα παιδιά τους να πηγαίνουν στο σχολείο μέχρι να ικανοποιηθούν. Ασχολίαστο, τι στιγμή μάλιστα που δεν έγιναν πλήρως γνωστοί οι λόγοι αλλά μία εμμονή που οδήγησε τελικά για το καλό (!) της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην παραίτηση (για λόγους ευθιξίας) της ίδιας της διευθύντριας!!!

Στην 6η θέση : Η συνομολόγηση των όρων για την έναρξη των διαπραγματεύσεων και πάλι του Κυπριακού Προβλήματος. Α μη τι άλλο κάθε χρόνο μαθαίνουμε καινούργιες λέξεις και καινούργιους όρους. Τι να συνομολογήσουμε; Την επιθυμία και των δύο πλευρών για λύση; Τι να πούμε ότι η νήσος Κύπρος είναι νησί κράτος και πρέπει όλοι να ζούνε ειρηνικά; Τι να πούμε ότι το 74 δεν έγινε εισβολή, ότι δεν υπάρχουν κατεχόμενες περιοχές, ότι δεν υπάρχουν αγνοούμενοι ή θα πρέπει να αγκαλιάσουμε το εφικτό ως να μην συνέβη κάτι άλλο; Πελαμός και πελάρες!!!

Φτάσαμε στο νούμερο 5: Το πρόγραμμα ΕΣΤΙΑ! Η μικρή συμμετοχή ως τώρα με τι έχει να κάνει; Τι δείχνει; Τι διαφαίνεται; Ότι ουσιαστικά τιμωρούνται (!) οι πολίτες που παρά τα προβλήματά τους πλήρωναν κανονικά και ότι κερδισμένοι μάλλον είναι οι λίγοι, τα δικά μας κακά παιδιά;

Αμέσως μετά και στο νούμερο 4: Η μαθήτρια με την μαντήλα: Η άδικη και αχρείαστη εκδίωξή της από εκπαιδευτήριο της χώρας σήκωσε, όπως ήταν αναμενόμενο, θύελλα αντιδράσεων που είχε ως αποτέλεσμα την μετακίνηση του διευθυντή του σχολείου σε άλλο πόστο παρά την υποβληθείσα συγνώμη. Μια συγνώμη που άργησε και θα πρέπει να δοθεί και προς την Ελληνική παιδεία που μπορεί να χώριζε τον κόσμο σε έλληνες και βάρβαρους, αλλά πάντα είχε ως στόχο ζωής τον εξευμενισμό του πνεύματός τους. Μην λοιπόν υποτιμούμε την παγκόσμια αίγλη της ελληνικής παιδείας ελέω μιας μαντήλας. Το αντίθετο, θα πρέπει με όλα τα μέσα να τοποθετούμε τους πάντες κάτω από την προστατευτική ομπρέλα της.

Στο νούμερο 3 : Η αυτοκτονία του 14χρονου εφήβου. Μια περιπέτεια ζωής που για άλλη μια φορά σόκαρε αυτή την έρμη κυπριακή κοινωνία. Αόριστες ευθύνες σε υπηρεσίες  κοινωνικής ευημερίας, συνομολόγηση ότι υπάρχουν ευθύνες από εδώ και από εκεί και μια υπόσχεση ότι το μαχαίρι (ποιο μαχαίρι δεν μας έχουν πει) θα φτάσει στο κόκκαλο. Ένα κόκκαλο που όχι μόνο δεν υπάρχει αλλά ακόμα και τα ίχνη τους έχουν χαθεί. Για τους δικούς του ανθρώπους θα είναι αιώνια η μνήμη του, για όλους εμάς απλώς αιώνια η ανευθυνότητά μας και ως κοινωνία και ως πολιτεία.

Στο Νο 2 : Αργά σε ταβέρνα. Ο κόσμος παρακολουθεί την άφιξη ενός αυτοκινήτου σωμάτων ασφαλείας. Κατεβαίνει ο οδηγός ντυμένος υπηρεσιακά. Παίρνει την παραγγελία, 5 πίτες σουβλάκια απ΄ όλα, έτοιμα σε πλαστικές σακούλες, κοιτάζει λίγο αμήχανα δεξιά και αριστερά, γνωρίζει βεβαίως ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιεί το υπηρεσιακό όχημα για να κάνει ντελίβερυ, αλλά ποιος νοιάζεται μωρέ σε αυτή τη χώρα. Δεν βαριέσαι! Κλείνει την πόρτα, στο ραδιόφωνο ο Καρράς και το λαϊκό άσμα «Στα σκουπίδια… » και πάμε στην υπηρεσία να χλαπαδιάσουμε!! Μια ζωή εξάλλου την έχουμε…



Στο νούμερο 1: Η κοινή λογική που δεν μπορεί να εντοπιστεί πουθενά στο δημόσιό μας βίο. Διότι ξέρεις ποιος είμαι γω ρε;

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019

Μικρές και μεγάλες Ιστορίες για αγρίους στην χώρα της Αφροδίτης, στην κατά κόσμο... Κύπρο!




Μαθητές Δημοτικού Σχολείου λοιδορούν δασκάλους και καταστρέφουν δημόσια περιουσία, ενοικιαστές Κυβερνητικών κατοικιών αρνούνται να τις εγκαταλείψουν αφού πληρώνουν μόλις 80 ευρώ ενοίκιο τον μήνα, σκοτωμένη αλεπού κρεμάμενη σε πινακίδα τροχαίας, τελετές προς τιμή του Δία και άλλες μικρές και μεγάλες ιστορίες για αγρίους στην χώρα της Αφροδίτης.

Γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας


      10. Ο αποχωρισμός της Κύπρου για τον Δημήτρη Χριστόφια. Ξαφνικά αγαπήθηκε από το σύνολο των Πολιτικών της Κύπρου, δικαιώνοντας την ρήση ότι όταν πεθαίνει κάποιος, πεθαίνει μαζί του ένας καλός άνθρωπος. Άνθρωποι που τον πολέμησαν,  που τον αδίκησαν, με τις ύστερες δηλώσεις τους αναγνώρισαν το ούτως ή άλλως σημαντικό έργο που επετεύχθη κατά την διάρκεια της θητείας του, με τα όποια μικρά και μεγάλα λάθη. Ο συντάκτης του κειμένου εύχεται με ειλικρίνεια Καλό Παράδεισο.

9.    Οι μαθητές  του Δημοτικού Σχολείου στη Λευκωσία που κλείδωσαν σε αίθουσα δυο δασκάλους, τους έβριζαν και στη συνέχεια προέβησαν σε βανδαλισμούς αιθουσών και γενικότερα δημόσιας περιουσίας. Το θέμα πέρασε ως συνηθίζεται σε αυτή τη χώρα στα ψιλά των εφημερίδων και των τηλεοπτικών καναλιών, ως ακόμα ένα μεμονωμένο περιστατικό. Δυστυχώς όμως από ανάλογα μεμονωμένα περιστατικά έχει πήξη ή Κυπριακή Κοινωνία και θα πρέπει ο προβληματισμός να είναι εντονότατος και να ληφθούν άμεσες αποφάσεις. Όχι άλλες ανεδαφικές συζητήσεις αλλά κατασταλτικά μέτρα προς όλες τις κατευθύνσεις που χαϊδεύουν κυρίως αυτιά. Τα καμάρια μας έχουν πρόβλημα!

8.    Στους Ενοικιαστές Κυβερνητικών Κατοικιών που τις ενοικιάζουν προς 80 περίπου ευρώ τον μήνα και αρνούνται να τις ε ένα όντως αυξημένο ενοίκιο αλλά διόλου πέραν της πραγματικότητας. Έτσι είναι, όταν δίνεις θάρρος στον αράπη, σ΄ αναβαίνει στο κρεβάτι! Η υπόθεση πάντως διαβάζουμε βρίσκεται στην Εισαγγελία! 

7.    Τα ανθρωποειδή κτήνη που κρέμασαν σκοτωμένη γάτα σε πινακίδα της Τροχαίας στη περιοχή της πόλης Χρυσοχούς. Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την μειωμένη μας αντίληψη περί δικαιωμάτων των ζώων προβάλλοντας πάντοτε με προκλητικό τρόπο την ανύπαρκτη παιδεία μας.

6.    Η πρώτη τελετή προς τιμή του Αρχαίου Θεού Δία που καταγράφτηκε στα Λύμπια. Δεν απορούμε καθόλου. Μην ξεχνάμε ότι ήταν και ο πατέρας της θεάς Αφροδίτης!

5.   Οι πολιτικοί μας που ενώ το Γιαβούζ πραγματοποιούσε εισβολές στην Κυπριακή θαλάσσια περιοχή, αυτοί έσπευσαν στην παρακολούθηση των εξαίσιων εκδηλώσεων για τους κατακλυσμούς σε διάφορες παραλιακές πόλεις και χωριά. Μα θα μου πείτε και τι να κάνουν και που να πάνε; Αυτό σε πείραξε. Ε καλά, το ένα δεν πρέπει να μας πειράζει , το άλλο θα το περάσουμε. Πείτε που θα πρέπει να σταματήσουμε! Είχε κι έναν καύσωνα θεέ μου!
4.   Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να κηρύξει ως Δημόσια Αργία την ερχόμενη Τρίτη 25 Ιουνίου 2019, ημέρα της κηδείας του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, δεν αφορά τον ιδιωτικό τομέα, αναφέρει η Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ). Συμφωνούμε, δικαίωμα στο πένθος έχουν μόνο όσοι εργάζονται στον Δημόσιο Τομέα. Ουαί υποκριτές και Φαρισαίοι!

3.   Το Ice Cream Museum που δημιουργήθηκε στην Κύπρο  από γνωστή εταιρεία Παγωτών. Το ερώτημα είναι γιατί ο τίτλος αναγράφεται στην αγγλική γλώσσα και όχι στην Ελληνική ή τέλος πάντων πρώτα στην Ελληνική και να υπάρχει υποσημείωση ή μετάφραση στην αγγλική; Χάθηκε η ομορφιά της Ελληνικής Γλώσσας: Μουσείο Παγωτού! Αλλά είπαμε: Ice Cream και μη χειρότερα! Ποια ανάγκη οδήγησε τους οργανωτές σε αυτή τους την απόφαση στην κατά τ΄ άλλα αξιόλογη και αξιέπαινη προσπάθειά και πρωτοβουλία;

2.   Η Πολιτεία δια στόματος αξιωματούχου τόνισε πως ένα κράτος δεν μπορεί να παρέμβει για να καθορίσει τις τιμές των ναύλων των αεροπορικών μεταφορών καθώς, ….  αυτό απαγορεύεται με βάση νομοθεσία της Ε.Ε. για την προστασία του ανταγωνισμού και για τις κρατικές ενισχύσεις,  η οποία δεν επιτρέπει σε ένα κράτος να επέμβει. Κανείς όμως δεν επισήμανε της  αξιωματούχου ότι το κάθε κράτος έχει δικαίωμα να λάβει όλα εκείνα τα μέτρα για να προστατεύσει τους πολίτες της από κερδοσκοπικά σενάρια και ενέργειες; Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για όλους εμάς που καλούμαστε να  περιορίζουμε τις μετακινήσεις μας στο εξωτερικό. Και κανείς μα κανείς δεν επισημαίνει ότι η Κύπρος είναι το μοναδικό κράτος της ΕΕ που εκτός από την αεροπορική σύνδεση δεν έχει άλλη δυνατότητα επικοινωνίας. (ΠΧ οδική, σιδηροδρομική, ακτοπλοϊκή κτλ) και πως θα πρέπει να μπει σε κάποιο άλλο ειδικό καθεστώς;



1.   Το φωνητικό σύνολο της Λάρνακας που φέτος συμπληρώνει 30 χρόνια δημιουργικής παρουσίας. Σε όλους τους συντελεστές, δημιουργούς, μαέστρους και χορωδούς του αξιολογότατου αυτού συνόλου, μόνο συγχαρητήρια.

Τρίτη 7 Μαΐου 2019

Λάρνακα: Οχι στο «πράσινο» αλλά στο "γκρίζο" το δύκτυο πόλης κύριοι!!!


Όλα τα παρακάτω αποτελούν μικρές και μεγάλες εικόνες ντροπής μιας πόλης που καυχάται ότι ανήκει στο «πράσινο» δίκτυο ευρωπαϊκών πόλεων. Μάλλον "γκρίζο" είναι το δίκτυο κύριοι!!!

Γράφει η Στρατούλα Τραμουντάνη

Εδώ και δύο χρόνια περίπου επισημαίνουμε κακώς κείμενα στην πόλη μας, που μοναδικό σκοπό έχουν να ευαισθητοποιήσουν τόσο την κοινή γνώμη, όσο και τους αρμόδιους φορείς και πρωτίστως την Δημοτική αρχή, προκειμένου να ενεργοποιήσουν εκείνες της υπηρεσίες ώστε να αποκατασταθούν μικρές και μεγάλες βλάβες στο περιβάλλον που ζούμε, ή να υπάρχουν παρεμβάσεις σε διάφορα προβλήματα, ώστε να γίνει καλύτερη η καθημερινότητα και η εικόνα της πόλης γενικότερα. Ύστερα από δύο χρόνια, λοιπόν, το μόνο που έχουμε διαπιστώσει είναι η στασιμότητα στην υπεύθυνη αντιμετώπιση μικρών και μεγάλων και η κακή εικόνα που προσδίδουν στην πόλη μας, ειδικά την τουριστική περίοδο. Ας τα δούμε επιγραμματικά ή… ολιγόλογα.

Κάδοι απορριμμάτων: Σπασμένοι κάδοι, κάδοι ρυπαροί και βρώμικοι που πιθανόν και τα σκουπίδια να αδυνατούν να κάθονται μέσα, κάδοι χωρίς καλύμματα, κάδοι χωρίς ρόδες, κάδοι χωρίς πληροφοριακά αυτοκόλλητα σημειώματα κτλ. Παλαιότερα είχαμε προτείνει την αντικατάστασή τους με μέριμνα της Δημοτικής Αρχής και χρέωση στον λογαριασμό των σκυβάλων ανά πολυκατοικία και διαμέρισμα. Π.x. εάν μία πολυκατοικία 15 διαμερισμάτων έχει ανάγκη 2 κάδων απορριμμάτων αξίας 400 ευρώ, τότε στο λογαριασμό των σκυβάλων των 170 ή 120 ευρώ θα προστεθεί και το ποσό που αναλογεί στον καθένα. Πχ 400 / 15 =26,66 ευρώ. Δηλαδή ο κάθε ιδιοκτήτης στο τέλος του χρόνου θα πληρώσει: 170 ή 120 ευρώ + 26,99 = 196,66 ή 146,99 ευρώ!

Η είσοδος του τμήματος Κήπων και δασών στην οδό Τουζ Χανέ, παρουσιάζει οικτρή εικόνα. Κάποιοι δεν σεβάστηκαν ως συνήθως το δημόσιο του χώρου και δημιούργησαν κακότεχνες ζωγραφιές και συνθήματα. Δεν θα σχολιάσουμε ότι τόσο καιρό δεν βρέθηκε κανείς από την αρμόδια υπηρεσία να πάρει λίγη μπογιά και να βάψει την είσοδο.



Θέσεις πάρκινγκ για ανάπηρους. Θεωρούμε ότι είναι αυτονόητο ο σεβασμός στο δικαίωμα των αναπήρων συμπολιτών μας να έχουν ειδικές θέσεις για να παρκάρουν και να τις βρίσκουν ελεύθερες. Στην είσοδο. Λοιπόν, παραλίας στο ψαρολίμανο, κάποιος επιτήδειος συμπολίτης μας, «πάρκαρε» το απορριμματοφόρο δοχείο για να κάνει την δουλειά του πάνω στη θέση πάρκινγκ  αναπήρων. Για να μην το πάρει μέχρι και σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές, σημαίνει ότι δεν κουνήθηκε εποπτεία και έλεγχος από κανένα αρμόδιο όργανο. Οι αρμόδιοι προτιμούν την εύκολη λεία παρανομούντων: Νοσοκομεία, Κοινωνικές ασφαλίσεις και την οδό Κιτιέως.

Παγκάκια Παραλιακής: Μήπως πρέπει να τα βάψουμε κ. Δήμαρχε. Από την πολλή ηλιοθεραπεία αντί να μαυρίσουν… ξεθώριασαν!

Σοκάκια και στενοί αδιάβατοι δρόμοι: Υπάρχουν αρκετοί. Μήπως θα πρέπει να υπάρξει πίεση από την Δημοτική Αρχή κάποιοι να κλαδεύουν, να κουρέψουν τα δένδρα τους για να μπορεί να περνά άνετα ο κόσμος; Τα βράδια δε, είναι φοβικά σε εκείνα τα σημεία… και χωρίς επαρκή φωτισμό!

«Αναστασία θέλεις να είμαστε μαζί;» Αυτό το σύνθημα είναι γραμμένο σε τοίχο στο Κέντρο μαστογραφίας στη Λάρνακα. Εδώ και δυο χρόνια διακωμωδείται η αδιαφορία των υπευθύνων να το διαγράψουν, να βάψουν τον τοίχο αλλά τι να λέμε «Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα» λέει μία παροιμία και δεν έχει άδικο.





Στάσεις Λεωφορείων: Απελπιστική η κατάσταση. Στην φωτογραφία τουρίστα κάθεται πάνω στη βαλίτσα του περιμένοντας το λεωφορείο για να τον μεταφέρει στο κέντρο της πόλης. Πήρα την άδειά του να φωτογραφηθεί, από μακριά (για ευνόητους λόγους) και όταν του ζήτησα την άποψη μου είπε: Η χώρα σας είναι… κουραστική. (Τώρα εμείς τι να του πούμε: Είχες και στη χώρα σου καθίσματα σε στάση σιορ;) Θα γελάει ως συνήθως και το παρδαλό κατσίκι! Πέρυσι είχαμε κάνει ολόκληρο θέμα για τις στάσεις λεωφορείων, ενημερώσαμε την δημοτική αρχή και τους υπόλοιπους ιθύνοντες αλλά… αλλά « τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα».

Προστατευτικό πλαϊνό από γεφύρι στην οδό Τουζ Χανέ. Κάποιος το «τσαλάκωσε» με σκοπό να ανοίξει δρόμο. Μια επίσκεψη θα βεβαιώσει το αληθές. Και εντάξει έγινε αυτό, ποια αρχή είναι υπεύθυνη να το «κόψει» τελείως και να διαμορφώσει μια ακίνδυνη κατάσταση;




Η πλαστική καρέκλα σε στάσεις λεωφορείων: Κάποιοι συμπολίτες μας μέσα στην αγανάκτησή τους έχουν τοποθετήσει πλαστικές καρέκλες σε στάσεις λεωφορείων για να αυτοεξυπηρετούνται. Τουλάχιστον βάλτε παγκάκια! Έλεος!!!
10. Το μικρό κανάλι με νερό που βρίσκεται πίσω από πολυκατοικίες στην περιοχή του Τουρκομαχαλά. Ας το επισκεφτεί κάποιος υπεύθυνος της υγειονομικής υπηρεσίας. Θα έχει πολλά να αποκομίσει και κυρίως γνώσεις για τους κινδύνους της δημόσιας υγείας. Σκουπίδια, πλαστικά και ότι μπορεί κάποιος να φανταστεί πεταμένα εντός του.


Τετάρτη 10 Απριλίου 2019

Ιστορίες για αγρίους από την πόλη του Κιτίου!!!



Θα ξεκινήσουμε σήμερα την αναφορά στις ιστορίες για αγρίους χωρίς σχετικούς προλόγους.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

Στην τελευταία θέση και στο νούμερο 10, θα τοποθετήσουμε και πάλι το μήνυμα που έχει γράψει ο πονεμένος νεαρός στον τοίχο του Κέντρου Μαστογραφίας στην Λάρνακα, στη περιοχή του Μακέντζυ.  Συγκεκριμένα με μεγάλα κόκκινα γράμματα έγραψε: «Αναστασία θέλεις να είμαστε μαζί;»  Εδώ λοιπόν και δύο χρόνια, ένας χριστιανός δεν βρέθηκε από καμιά διοικητική αρχή του Νοσοκομείου και του συγκεκριμένου κέντρου, να αγοράσει ένα κιλό μπογιά και μια βούρτσα για να μπογιατιστεί ο τοίχος. Τόση απάθεια και αδιαφορία ειλικρινά δεν έχουμε ξαναδεί. Ένα τοίχο δεν μπορούμε να βάψουμε, θα επιβιώσει το ΓΕΣΥ;

Επόμενη θέση Νο 9, η κατάσταση των ενημερωτικών πινακίδων στην έναρξη του μονοπατιού στις Αλυκές. Τραγική εικόνα. Κάποιοι προφανώς και έξυπνοι που ζούνε ανάμεσά μας, θεώρησαν σωστό ότι η ενημέρωση βλάπτει τους περιπατητές. Έτσι έβαλαν φωτιά και όποιον πάρει ο… χάρος. Στην αντίπερα όχθη η εδώ και μήνες στασιμότητα στο θέμα της αντικατάστασης της καμένης πινακίδας. Πόσο κοστίζει, ποιος είναι υπεύθυνος; Ποιος θα αποφασίσει; Ε να μην πάρει κανένα χρόνο για να δει το έρμο το Δημόσιο ποιος έχει την ευθύνη;

Νο 8 και τα αποκαρδιωτικά γκράφιτι, οι ασχήμιες με τις οποίες επιλέγουν κάποιοι να «στολίζουν» δημόσιους χώρους, τοίχους, δρόμους κτλ. Κανείς δεν ξέρει τίποτα, δεν είδε τίποτα, δεν αντιλήφθηκε κάτι. Εξάλλου σιγά τα λάχανα και τα κουνουπίδια. Κοπελούδια είναι μωρέ, το κέφι τους κάνουν. Το ακούσαμε και αυτό από χείλη συμπολιτών μας στη Λάρνακα. Και μη χειρότερα!

Νο 7 και η ταμπέλα που έχει αναρτηθεί στην είσοδο Μοναστηριού. «Μην φέρνετε άλλους γάτους διότι έχουμε αρκετούς». Κι εμείς που νομίζαμε και συνεχίζουμε να νομίζουμε ότι οι τόποι υπηρέτησης του Θεού είναι κιβωτοί, όπου μπορούν να βρούνε καταφύγιο όλα τα ζωντανά του κόσμου. Μας απογοητεύετε παρ΄ όλο που κατανοούμε πως ο λόγος που γράφτηκε είναι πρακτικός. Δεν είναι όμως ο Θεός που πολλαπλασιάζει την τροφή των ζώντων;

Επόμενη θέση και στο νούμερο 6 τα περίτεχνα αγάλματα που συνεχίζουν να βρίσκονται τοποθετημένα στην παραλία των Φοινικούδων. Κανείς δεν έχει μεταφέρει στους αρμόδιους ότι η παραλία έχει κορεστεί από την τοποθέτηση τόσων πολλών εκθεμάτων. Δεν τους αξίζει κάτι τέτοιο. Και να πει κανείς πολίτης ότι δεν υπάρχουν χώροι π.χ. κυκλικοί κόμβοι που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν με καλαίσθητο τρόπο τα αγάλματα αυτά και να τονισθεί το μήνυμά  που εκπέμπουν και η ωραιότητά τους;

Θέση Νο 5 η οδήγηση πολλών συμπολιτών μας που συνεχίζουν τις ίδιες επικίνδυνες τακτικές πιάνοντας τιμόνι. Κινητό, φαγητό, οδήγηση άνευ ζώνης, τοποθέτηση μικρών παιδιών στην αγκαλιά της μάνας στη θέση του συνοδηγού, επικίνδυνες αναστροφές σε κεντρικούς δρόμους, παραβίαση κόκκινου κτλ. Την νύφη φυσικά πάντα την πληρώνει ο ανυποψίαστος πολίτης που αντί με 50 πάει με 55 χιλιόμετρα την ώρα. Και έτσι δικαιώνονται και οι κατά καιρούς σημαντικές εκστρατείες της αστυνομίας.

Στη θέση Νο 4 η Τροχονομία της πόλης που επιλέγει την εύκολη λεία. Κάπου εκεί μπροστά από το κτίριο όπου στεγάζονται οι κοινωνικές ασφαλίσεις και συνωστίζονται της πόλης οι… πικραμένοι (κυρίως άνεργοι συμπολίτες μας) και φυσικά οι δικοί τους άνθρωποι ή ακόμα και οι ίδιοι παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους. Δεν μπορείτε βρε σύντεκνοι να κάμετε τα στραβά μάτια και να ασχοληθείτε με αυτούς που προκλητικά παρανομούν κατά την οδήγησή τους στους δρόμους της πόλης; Για κάντε μια βόλτα όχι μακριά, εκεί προς το τέλος των Φοινικούδων όπου το διπλό παρκάρισμα είναι πλέον θεσμός! Τι γίνετε επί της Μακαρίου που κάποιοι φούρνοι… φουρνίζουν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο; Εκεί δεν υπάρχουν… κίτρινες γραμμές;


Στη θέση Νο 3 το αθλητικό Σωματείο Βύρων Λάρνακας που έλαβε την 1η θέση στο παγκύπριο πρωτάθλημα.  Θερμά συγχαρητήρια λοιπόν στους Ηλίας Γεωργίου, Χρήστος Γεωργίου και Σπύρος Σπύρου με  προπονητή τον Παναγιώτη Σσιήππη, που κέρδισαν την 1η θέση στο σύνθετο ομαδικό στο Παγκύπριο Πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής ανδρών που διεξήχθη στο Ευάγγελος Φλωράκης.








Φτάνοντας στη θέση Νο 2 θα τοποθετήσουμε το Φωνητικό Σύνολο του Δήμου Λάρνακας. Με μαέστρο τον κ. Ανδρέα Γερολέμου μας εκπροσώπησε επάξια στην πόλη της Βέροιας, στο 2ο Πανελλήνιο Χορωδιακό Φεστιβάλ, αποσπώντας τα εγκωμιαστικότερα σχόλια. Μπράβο και στο ΦΩΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ "ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ" ΒΕΡΟΙΑΣ για τη διοργάνωση!!


Στην 1η θέση για μια ακόμα φορά η απάθεια μας ως πολίτες απέναντι στις συνεχείς προκλήσεις. Κάνουμε σαν να βρισκόμαστε σε ένα όχημα όπου λειτουργεί με αυτόματο πιλότο και παρ΄ όλο που φαινόμαστε να κουνάμε τα χέρια μας και να δημιουργούμε, βρισκόμαστε στην ίδια πάντα θέση. Έχουμε τελματώσει. Χρειάζεται να ξεφύγουμε από την ανειλικρινή προσπάθεια που μας κάνει να πιστεύουμε ότι υπηρετούμε ορθά το κοινό συμφέρον. Στα καλά όλα καλά, στα κακά συνήθως απόντες. Ας εκδιώξουμε αυτή τη συνήθεια και πρακτική. Ενωμένοι κάτω από την ειλικρινή, αληθινή προσπάθεια, με αγνή καρδιά για ένα λαμπρό μέλλον της Λάρνακας.

Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019

Υγεία, Δικαιοσύνη, Παιδεία, Περιβάλλον βρίσκονται καθημερινά στο στόχαστρο του Δημητρίου Γκόγκα!!!

Ωφείλουμε να κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία. Να αποδιώχνουμε το κακό και να επιζητούμε συνεχώς το καλό, την αλήθεια. Να γευόμαστε το πραγματικό και να μην εθελοτυφλούμε, να μην πετάμε στα σύννεφα. Μας αφήνει όμως ο καιρός;  ή η καθημερινότητά μας είναι ένας μεγάλος εφιάλτης και μακρά από αυτά που αναζητά ένας πραγματικός πολίτης;
Υγεία, Δικαιοσύνη, Παιδεία, Περιβάλλον βρίσκονται καθημερινά στο στόχαστρό μας καθώς ως πολίτες διαισθανόμαστε να μην υπηρετούμαστε από το κράτος.
Με αυτές τις σκέψεις ας προχωρήσουμε στις δέκα μικρές ιστορίες, έτσι όπως τις συνέλαβε ο… υστερικός φακός μου!!!

Γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

Στο Νο 10 οι κάδοι απορριμμάτων του Δήμου. Αναφερόμαστε στους σπασμένους χαλασμένους κάδους απορριμμάτων που συναντά κανείς σε όλους τους δρόμους και μοιάζουν πλέον με αποσπάσματα από πίνακες του …Πικάσο. Κάδοι χωρίς χερούλια, κάδοι σπασμένοι, κάδοι χωρίς καλύμματα, κάδοι χωρίς ρόδες, κάδοι άπλυτοι ρυπαροί και άρρωστοι! Κάδοι που μας ντροπιάζουν. Κάδοι που θα πρέπει να μας κάνουν να προβληματιστούμε για το επίπεδό μας ως πολίτες. Διότι όταν τοποθετήθηκαν πλυμένοι όμορφοι και καθαροί, δεν φανταζότανε κανείς την θλιβερή κατάντια τους. Τι να σου κάνει και ο Δήμος! Πόσους πια να πλύνει, να συμμαζέψει, να ντύσει  και να τους παραδώσει εκ νέου στου πολίτες.

 Μία θέση πιο πάνω και στο Νο 9 μια ταμπέλα που σημείωσε ο φακός μου σε δρόμο κοντά στο αεροδρόμιο. Η ταμπέλα με το STOP, κείτεται έρημη και εγκαταλειμμένη μέσα στο καταπράσινο χωράφι και ορίζει προφανώς την διέλευση ή όχι των μυρμηγκιών, των σκαθαριών και άλλων μικρών ζωυφίων. Και επειδή είναι δίπλα σε στάση λεωφορείου, να υποθέσουμε ότι ένας οδηγός δεν πρόσεξε, δεν είδε, δεν παρατήρησε τούτο το θέαμα. Αλλά και εμείς οι πολίτες βλέποντάς την σε αυτή τη θέση μάλλον υποθέσαμε ότι απλώς αποτελεί κακοτεχνία της Τροχονομίας! Και μη χειρότερα!






Στη θέση 8 και στην ίδια στάση που βρήκαμε την πεταμένη πινακίδα, βρίσκεται το θέαμα που παρατηρείται στην φωτογραφία. Αντί ενός καλυμμένου σκέπαστρου, μιας όμορφης στάσης που θα παραπέμπει σε ένα ευρωπαϊκό κράτος, σε ένα κράτος που σέβεται τους πολίτες του, ανεχόμαστε την πρακτική ενός πολίτη (που ευτυχώς δηλαδή και το σκέφτηκε) να τοποθετήσει μία πλαστική καρέκλα ασφαλίζοντάς την με αλυσίδα, μην την πάρει και κανείς ως συλλεκτικό είδος, για τον έναν προφανώς και μοναδικό πολίτη που θα μετεξελιχθεί σε επιβάτη των συγκοινωνιών Λάρνακας. Φέρτε μας υπευθύνους να δώσουμε συγχαρητήρια, καθώς και το Νόμπελ ευρεσιτεχνίας.

Στο νο 7 οι νυχτοβάτες της Λάρνακας. Ξέρετε δα, όλοι εκείνοι που χωρίς λόγο και αιτία αντί να διαμαρτυρηθούν με τον πρέποντα τρόπο για ότι θεωρούν ότι είναι άδικο, δείχνουν την οργή τους επί παντός δημοσίου χώρου. Βάφουν τοίχους, αποθήκες, αγάλματα, κτίρια και ότι άλλο βρεθεί στο δρόμο τους, χωρίς να υπολογίσουν ότι και πάλι θα είναι ανάμεσα σε αυτούς που θα φορολογηθούν για να αποκατασταθεί η ωραιότητά τους!!!Τουλάχιστον να ζωγράφιζαν και κάτι αξιόλογο να πεις στα «τσακίδια να πάει». Μα τέτοιο κακό γκράφιτι και να το επιδίωκαν, δεν θα το κατάφερναν!

Επόμενη Στάση οι αλυκές της πόλης και στο Νο 6 παρακαλώ! Η ομορφιά τους απαράμιλλη ειδικά όταν θυμίζουν λίμνες και φιλοξενούν τα πανέμορφα Φλαμίγκο. Στη φωτογραφία επιλέξαμε να μην συμπεριλάβουμε τις ακαθαρσίες που αφήνουν σε εμφανή σημεία όλοι εκείνοι οι καλοσυνάτοι περιπατητές με τα μικρά και τα μεγάλα παιδιά, που αφού σκάσουν από το φαγητό, πετάνε δεξιά και αριστερά τα αποφάγια, τις πλαστικές συσκευασίες και τα τενεκεδάκια των αναψυκτικών και περιμένουν πότε θα δεήσουν οι υπηρεσίες καθαριότητας να πάνε. Οι ανεύθυνοι αυτοί πολίτες είναι ανάμεσά μας, τους ξέρουμε και έχουμε μαζί τους πρόβλημα, καθώς ντρεπόμαστε και φοβόμαστε να τους παρατηρήσουμε! Απλώς θαυμάστε το τοπίο που επιλέξαμε να σας δείξουμε άνευ σκουπιδιών. Τα αφαιρέσαμε από την φωτογραφία καθώς δεν αντέχαμε τη θέα!

Νο 5. Θυμηθήκαμε και πάλι την περίφημη τουαλέτα σε μπαλκόνι κάποιου ορόφου σε πολυκατοικία της περιοχής Μακέντζυ. Γνωρίζουμε ότι έχει καταγγελθεί το γεγονός στα αρμόδια όργανα αλλά σίγουρα οι κατασκευαστές και οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να αισθάνονται ιδιαίτερα υπερήφανοι. Η όλη κατασκευή συνοδεύεται από υπαίθρια μεγάλη σωλήνα αποχέτευσης, κοινή θέα σε όλους τους περαστικούς. Αναμένουμε σε λίγα χρόνια να αποτελέσει και σημείο αναφορά της περιοχής.

Νο 4. Αλήθεια πόσο καιρό έχουν να καθαριστούν τα συστήματα εξαερισμού αλλά και οι ανεμιστήρες στο παλιό νοσοκομείο της πόλης; Από τις φωτογραφίες που αναρτούμε μάλλον από την εποχή που κατασκευάστηκαν τα κτίρια. Βέβαια δικαιολογία υπάρχει, καθώς αναμένουμε την μετεγκατάσταση στο ολοκαίνουργιο που χτίζεται και τελειώνει μέσα στο χρόνο; Άντε τον επόμενο. Οπότε, μέχρι τότε, φάτε τη σκόνη μας είναι σας να λέει το παλαιό. Κάποιος δεν μπορεί θα το είδε το χάλι.


Νο 3. Κύριοι και κυρίες που αναρτήσατε εκείνη την ανακοίνωση στο νοσοκομείο για τη πρόσληψη ιατρών στην Ελβετία. Τουλάχιστον σβήστε τη λέξη : εσχος που κακοποιήθηκε όσον αφορά στην ορθογραφία και σβήστε την ή γράψτε την ορθά: αίσχος.



Στο νο 2 οι ταμπέλες που επισημαίνουν το Προσωρινό Σημείο Πρασίνου του Δήμου Λάρνακας. Κύριοι αν κάποιος δεν γνωρίζει νομίζει ότι ο χώρος που επισημαίνουν οι ταμπέλες είναι προσωρινά ένα σημείο πράσινου περιβάλλοντος που προορίζεται για κάτι ….άλλο. Οι ταμπέλλες πρέπει θα πρέπει να είναι ακριβείς και να ενημερώνουν τον πολίτη σχετικά. Το Προσωρινό σημείο Πρασίνου, λοιπόν, τη Πόλης μας είναι ένας χώρος που «…λειτουργεί για δωρεάν παραλαβή στερεών αποβλήτων, όπως κλαδέματα, ηλεκτρικές συσκευές, ξύλα, έπιπλα, σιδερικά και ανακυκλώσιμα υλικά (γυάλινα μπουκάλια, PMD και χαρτί).» Θα μπορούσατε να γράψετε «… χώρος περισυλλογής στερεών αποβλήτων». Τι πιο απλό!

Στο νο 1 η πρόταση της δημοσιογράφου Στρατούλας Τραμουντάνη για το Κοιμητήριο μικρών κατοικίδιων ζώων. Μαθαίνουμε ότι άρχισε και η συγκέντρωση υπογραφών για την υποστήριξη της πρότασης. Είθε να πραγματοποιηθεί. Είναι κάτι που και κέρδη θα επιφέρει στην Δημοτική Αρχή αλλά κυρίως θα αποτελέσει σταθμό στη σχέση του ανθρώπου με τα μικρά κατοικίδια ζώα. Ουσιαστικά στη σχέση αυτή θα κάνουμε ένα βήμα προς την πραγματική ολοκλήρωσή μας!

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΑΥΤΟΣ Ο ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ ΕΧΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ.
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 2017 @ Stratoula Tramountani- Gkogka
ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Με τον ισχύοντα νόμο 4210/2013 (ΦΕΚ Α 257/3.12.2013), με τον οποίο ενσωματώθηκε στην ελληνική νομοθεσία η οδηγία 2011/77/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 και η οδηγία 2012/28/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Οκτωβρίου 2013 στο ελληνικό δίκαιο: Απαγορεύεται δίχως άδειά της δημιουργού και κατόχου αυτού του ιστότοπου η όποιαδήποτε χρήση υλικού ολοκλήρου ή μέρος γραπτού λόγου ή εικόνας, δίχως γραπτή άδεια της δημιουργού αυτού του ιστότοπου.