| ||||||
|
| ||||||
|
Οι επισκέπτες στις δύο γειτνιάζουσες ημιορεινές κοινότητες της Τόχνης και της Χοιροκοιτίας μπορούν πλέον να περιηγηθούν με ευκολία στα κυριότερα σημεία ενδιαφέροντος των δύο χωριών, μετά την τοποθέτηση ξύλινων κατατοπιστικών πινακίδων σε κομβικά σημεία εντός των κοινοτήτων.
Η βελτιωτική αυτή ενέργεια πραγματοποιήθηκε από τα Κοινοτικά Συμβούλια σε συνεργασία με την Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής Λάρνακας και στηρίχθηκε από το Υφυπουργείο Τουρισμού.
Πέραν της κατατόπισης του επισκέπτη, μέσω της δράσης αυτής έχουν αναδειχθεί και άγνωστα σημεία ενδιαφέροντος όπως είναι το παλαιό λατομείο Τόχνης και τα κατάλοιπα της εκκλησίας του Τιμίου Σταυρού καθώς και το νέο μουσείο Καλαθοπλεκτικής στη Χοιροκοιτία και ο παλιός ελαιόμυλος.
Σημαντικό είναι ν’ αναφερθεί ότι δεν παραβιάζεται η αισθητική του χώρου και η γραφικότητα των δύο παραδοσιακών χωριών αφού οι πινακίδες είναι κατασκευασμένες από ξύλο και έχουν ομοιόμορφο χαρακτήρα.
Οι υπό αναφορά κοινότητες αποτελούν δύο εκ των σημαντικότερων αγροτουριστικών χωριών της επαρχίας Λάρνακας. Η μεν Τόχνη κατέχει την πρωτιά σε αγροτουριστικές κλίνες ενώ η Χοιροκοιτία προσελκύει το ενδιαφέρον αρκετών οργανωτών ταξιδιών και για ημερήσιες εκδρομές. Και τα δύο χωριά διαθέτουν στους πυρήνες τους παραδοσιακά αρχιτεκτονήματα, λιθόστρωτα δρομάκια, ήσυχο περιβάλλον και κυρίως αυθεντική γραφικότητα. Επιπρόσθετα, η κεντρική τους τοποθεσία που προσφέρει τη δυνατότητα εύκολης πρόσβασης σε όλο το νησί καθώς και τα νέα έργα που υλοποιούνται, αποτελούν ευνοϊκούς παράγοντες για την περαιτέρω - λελογισμένη - ανάπτυξή τους.
Μια επιβλητική φωτογραφία, δίπλα στο άγαλμα μιας επιβλητικής φυσιογνωμίας, ενός προτύπου ηρωισμού αυτό του Γρηγόρη Αυξεντίου.
Ο Γρηγόρης Πιερή Αυξεντίου ήταν Έλληνας αγωνιστής της ΕΟΚΑ, κατά τον Απελευθερωτικό Αγώνα του 1955-59 εναντίον της Αγγλικής κατοχής. Ήταν δεύτερος στην ιεραρχία της οργάνωσης, και σκοτώθηκε από τους Άγγλους σε μάχη που δόθηκε κοντά στην Ιερά Μονή Μαχαιρά.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
(Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/230)
Ο Γρηγόρης γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου στις 22 Φεβρουαρίου 1928. Με την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο μετέβη στην Ελλάδα για να σπουδάσει στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Μπήκε τελικά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών και παράλληλα μελετούσε για να εγγραφεί στη Φιλοσοφική. Υπηρέτησε στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως Ανθυπολοχαγός πεζικού και μετά επέστρεψε στην Κύπρο, όπου εργάστηκε ως οδηγός ταξί.
Στις 20 Ιανουαρίου 1955 έγινε η πρώτη συνάντηση του Αυξεντίου με τον Γεώργιο Διγενή - Γρίβα, που ήταν αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) και μπήκε στον αγώνα κατά των Άγγλων. Την άνοιξη του ιδίου χρόνου συμμετείχε στις επιθέσεις κατά της Ηλεκτρικής Εταιρείας και του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Λευκωσίας.
Πολύ γρήγορα διακρίθηκε για τις ηγετικές του ικανότητες και του δόθηκε η θέση του υπαρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α, της μεγαλύτερης απελευθερωτικής οργάνωσης στο νησί, με κύριο στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της σύντομης αντιστασιακής του δράσης έλαβε τα ψευδώνυμα «Ζήδρος», «Ρήγας», «Αίαντας», «Άρης», «Μάστρος» και «Ζώτος».
Οι Άγγλοι κατακτητές έκαναν πολλές προσπάθειες για να τον συλλάβουν και τον επικήρυξαν με 5.000 λίρες. Ο Αυξεντίου πάντα τους ξέφευγε και ποτέ δεν έχασε το κουράγιο του. Μια φορά μεταμφιέστηκε σε καλόγερο και κέρασε τους άγγλους διώκτες του χωρίς να τον αναγνωρίσουν. Στις 10 Ιουνίου του 1955 βρήκε την ευκαιρία να παντρευτεί την αγαπημένη του Βασιλική στο μοναστήρι του Αχειροποιήτου.
Στις 12 Δεκεμβρίου 1955 ο Αυξεντίου και όλη η ιεραρχία της ΕΟΚΑ παγιδεύτηκαν από τους Βρετανούς στο όρος Τρόοδος, κοντά στο χωριό Σπίλια. Ο Αυξεντίου, όχι μόνο οδήγησε τους συντρόφους του σε ασφαλές μέρος, αλλά άφησε τους Άγγλους να αλληλοπυροβολούνται και να έχουν πολλά θύματα.
Στα τέλη Φεβρουαρίου 1957 οι αγγλικές δυνάμεις ασφαλείας έλαβαν την πληροφορία από ένα βοσκό ότι ο Αυξεντίου και η ομάδα του κρύβονται σε μια σπηλιά πλησίον της Μονής Μαχαιρά στο όρος Τρόοδος. Αμέσως, απόσπασμα από 60 στρατιώτες έφθασε εκεί το απόγευμα της 2ας Μαρτίου. Περικύκλωσε τη σπηλιά και κάλεσε τον Αυξεντίου να παραδοθεί. Ο επικεφαλής του βρετανικού αποσπάσματος, ανθυπολοχαγός Μίντλετον, πλησίασε την είσοδο της σπηλιάς και φώναξε: «Ρίξε τα όπλα σου και παραδώσου, αλλιώς θα επιτεθούμε». Κάποιος απάντησε: «Καλά παραδινόμαστε». Τέσσερις άνδρες βγήκαν έξω, όχι και ο Αυξεντίου. Ο Μίντλετον τον κάλεσε και πάλι να παραδοθεί, αλλά έλαβε την υπερήφανη απάντηση «Μολών λαβέ».
Αμέσως, τέσσερις στρατιώτες όρμησαν μέσα στην σπηλιά. Ο Αυξεντίου τους υποδέχτηκε με καταιγιστικά πυρά. Οι τρεις Βρετανοί οπισθοχώρησαν έντρομοι, ο τέταρτος, ένας δεκανέας, έπεσε νεκρός. Ο Μίντλετον ζήτησε ενισχύσεις, οι οποίες κατέφθασαν αμέσως με ελικόπτερα. Η μάχη συνεχίσθηκε για 10 ώρες, χωρίς αποτέλεσμα για τους επιτιθέμενους. Μπροστά στο αλύγιστο θάρρος του Αυξεντίου και αφού χρησιμοποίησαν όλων των ειδών τα όπλα, οι Βρετανοί έρριψαν στη σπηλιά βόμβες πετρελαίου. Τεράστιες φλόγες κάλυψαν το σπήλαιο, για να τυλίξουν σε λίγο το κορμί του Αυξεντίου.
Η μάχη τελείωσε στις 2 το βράδυ της 3ης Μαρτίου 1957. Το σώμα του ηρωικού πατριώτη βρέθηκε απανθρακωμένο και τάφηκε την επομένη στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, στο χώρο που είναι γνωστός σήμερα ως «Τα Φυλακισμένα Μνήματα». Ο Γρηγόρης Αυξεντίου ήταν μόλις 29 ετών.
Στρατούλα Τραμουντάνη